Yaralı Yürek

Bölüm 1 (Güneş, dağların ardından yavaş yavaş yükselirken köy çoktan uyanmıştı. Horoz sesleri avluları dolduruyor, tandırlardan yükselen ekmek kokusu sabahın serinliğine karışıyordu. Kadınlar tarlaya gitmek için hazırlık yaparken erkekler kahvenin önünde toplanıyor, her zamanki gibi köyün işlerini konuşuyordu. Bu köyde herkesin kaderi daha doğmadan yazılırdı. Kimin kiminle evleneceğine, kimin nasıl yaşayacağına bazen insanlar değil, töre karar verirdi. Ağanın sözü kanun sayılır, kimse karşı çıkmaya cesaret edemezdi. Köyün en güçlü ismi Davut Ağa'ydı. Malı, mülkü, adamları vardı. Oğlu Cemal ise babasının gücüne güvenerek istediği her şeye sahip olabileceğini sanan, kibirli ve şımarık bir gençti. Köylüler onun öfkesinden çekinir, kimseyle ters düşmek istemezdi. Aynı köyün mütevazı evlerinden birinde ise Remzi Efendi, eşi Hacer ve çocuklarıyla yaşıyordu. Büyük oğulları Harun yirmi sekiz, Ömer yirmi beş yaşındaydı. Evin en büyük kızı Zeynep yirmi bir yaşındaydı. Sessiz, çalışkan ve iyi kalpli bir genç kızdı. En küçükleri ise on sekiz yaşındaki Zehra'ydı. Zehra için ablası sadece bir kardeş değil, aynı zamanda en yakın sırdaşıydı. Zeynep günlerinin çoğunu tarlada çalışarak geçirirdi. Elif ve Meryem en yakın arkadaşlarıydı. Bircan da aynı tarlada çalışan genç kızlardan biriydi. Zeynep, Bircan'ı dostu sanıyordu; onun bir gün hayatını geri dönülmez şekilde değiştireceğinden habersizdi. O sabah da her zamanki gibi kadınlar omuzlarına çapalarını alıp tarlaya doğru yürüdüler. Güneş yükseldikçe sıcaklık arttı. Zeynep, alnındaki teri yazmasıyla silerken bir an başını kaldırdı. Uzakta kendisini izleyen Cemal'in bakışlarıyla karşılaştı. Başını hemen önüne eğdi. Son zamanlarda Cemal'in kendisini sürekli takip ettiğini hissediyordu. Nerede karşılaşsalar üzerinde rahatsız edici bakışlarını hissediyor, mümkün olduğunca ondan uzak durmaya çalışıyordu. Cemal ise Zeynep'in kendisinden kaçmasını gururuna yediremiyordu. Alışık olduğu tek şey, istediği her şeyi elde etmekti. İçindeki karanlık düşünceler her geçen gün büyürken, Zeynep'i tuzağa düşürecek planını çoktan kurmuştu. Ve o planın ilk adımı, Zeynep'in en güvendiği insanlardan birini satın almaktı...

Cemal, günlerdir aynı düşünceyle yaşıyordu. Zeynep'in kendisinden kaçması, başını önüne eğip yolunu değiştirmesi öfkesini daha da büyütüyordu. Ona göre köyde hiçbir kız, ağanın oğlunu geri çeviremezdi. Bir akşam konağın avlusunda otururken gözü tarlada çalışan kızlardan Bircan'a takıldı. Sessizce yanına çağırdı. Bircan tedirgin adımlarla yaklaştı. "Emrin ne Cemal Ağa?" Cemal cebinden çıkardığı parayı avucunda çevirdi. "Yarın Zeynep'i öğle arası dere kenarına getireceksin." Bircan şaşkınlıkla yüzüne baktı. "Neden?" "Sakın nedenini sorma." Paraları uzattı. "Kimseye tek kelime etmeyeceksin." Bircan'ın eli titriyordu. Vicdanı ile yoksulluğu arasında sıkışıp kalmıştı. Sonunda başını eğerek parayı aldı. ... Ertesi gün güneş kavurucu bir sıcakla tepelerine vuruyordu. Kadınlar susuz kalmıştı. Çalışmaya kısa bir ara verildiğinde Bircan, Zeynep'in yanına geldi. "Çok bunaldım. Dereye gidip biraz serinleyelim." Zeynep önce istemedi. "Anam bekler." "Beş dakika sürmez." Elif ile Meryem başka tarafta çalışıyordu. Onlar durumu fark etmedi. İki genç kız patikadan dereye doğru yürümeye başladı. Su sesi yaklaştıkça etraf sessizleşti. Dere kenarı her zamanki gibi sakindi. Zeynep eğilip avuçlarına su aldı. Tam o sırada arkasından gelen ayak seslerini duydu. Arkasını döndüğünde Cemal'i gördü. Şaşkınlıkla Bircan'a baktı. Bircan ise gözlerini kaçırıyordu. O anda her şeyi anladı. İçini büyük bir korku kapladı. "Bircan... Bunu neden yaptın?" Bircan tek kelime edemeden geri çekildi. Zeynep oradan uzaklaşmaya çalıştı ancak Cemal önünü kesti. Sonrasında yaşananlar, Zeynep'in hayatını geri dönülmez şekilde değiştirdi. Cemal oracıkta kızın kolundan tuttuğu gibi Ağacın altına doğru sürükledi. Ve zeynebin tum yalvarışlarına ve göz yaşlarını bakmadan zeynebe tecavüz ederek hayatını mahvetti. Cemal işini bitirdikten sonra Zeynep'in kendinde olmadığını fark etti ve hemen onu kendine getirmek için kollarından tutup sarstı. Zeynep kendine gelince olanları hatırlayıp aglama krizine girdi cemal ona yaklaşınca ağlayarak yaklaşma diye bağırdı. Cemal onu kimseye tek bir kelime dahi edersen babanı ve abilerini öldürürüm diye tehdit edip ordan ayrıldı. Zeynep sarsak adımlarla kendine çeki düzen verdikten sonra oradan ayrıldı. ... Köye döndüğünde artık eski Zeynep değildi. Ne Elif'in nerdeydin sorularına cevap verebildi ne de Zehra'nın gülümsemesine karşılık verebildi. Eve gider gitmez banyoya attı kendisini krndini kirlenmiş olarak görüyordu artık yaklaşık q saat banyoda kaldıktan sonra zehra ablasına seslendi abla hadi bitmedi mi banyon sıra bende çabuk ol babamlar gelir nerdeyde diyince Zeynep kendine geldi tamam çıkıyorum ablacım diye mırıldandı

Akşam sofraya oturduğunda lokmalar boğazında düğümleniyor, kimsenin yüzüne bakamıyordu. Hacer ise kızındaki değişimi ilk fark eden kişi oldu.