O dağ gibi duran abim, gözlerimizin önünde eriyip gitmiş, bir deri bir kemik kalmıştı. Günler her birimiz için bitmek bilmeyen bir azaba dönüşmüştü. Babam, yaşananların ardından her yere haber salıp Mardinlilerle olan tüm ortaklığını tek kalemde bitirmişti. Artık Karadeniz’de hiç kimse Dervişoğulları ile iş yapmaya cesaret edemezdi. Yine de bu karar, abimin kalbindeki yangına bir damla bile su serpmedi.

Bir gün Asi ile yaylanın serinliğinden dönürken, kapımızın önünde yabanc