Banyonun içindeki sıcak hava hâlâ ağırdı. Atlas ve Duru aynanın önünde birbirlerine sarılmış halde birkaç saniye boyunca hiç konuşmadan durdular. Sanki dış dünyaya döndükleri anda büyü bozulacakmış gibi o anı uzatmaya çalışıyorlardı. Atlas parmaklarını Duru’nun saçlarının arasından geçirip gözlerini kapattı. “Senin yanında sakinleşiyorum sanıyordum.” Duru hafifçe gülümsedi. “Öyle olmuyor mu?” Atlas başını kaldırıp ona baktı. “Tam tersi. Sana her dokunduğumda daha kötü oluyoru