Telefon sesi o anın içine sertçe düştü. Atlas birkaç saniye boyunca telefonu görmezden geldi. Alnı hâlâ Duru’nunkine yaslıydı. İkisinin nefesi birbirine karışıyordu. Duru’nun parmakları hâlâ sweatshirtünün kumaşını bırakmamıştı. Sanki gerçekten dünya durmuştu. Şenlik alanındaki müzik uzaktan silik bir uğultu gibi geliyordu artık. Otoparktaki loş ışık, gece rüzgârı ve birbirlerine değen nefesleri dışında hiçbir şey gerçek hissettirmiyordu. Telefon tekrar çaldı. Atlas gözlerini