Bölüm 27 / 34
27- ATAHAN
ATAHAN
Sabaha kadar gözümü kırpmadım. Hastaneden döndükten sonra duş aldım, üstümü değiştirdim ve odanın ortasında saatlerce volta attım. Pencereden bakınca avludaki kar yığınları mavi bir sabah ışığıyla parlıyordu. Mutfağın penceresinde ise bir ışık yanıyordu. Helin de uyumamıştı.
Kapısının önüne kadar gitmiş, söz verdiğim gibi konuşmak istemiştim. Ama merdivenin başında beliren Nilay yüzünden o konuşma yarım kalmıştı. Kapıyı yüzüne kapatan bir adam gibi ayrılmak zorunda k
