Bebeğini usulca göğsüne çekip incitmemeye özen göstererek yüzünü kalbinin üzerine yasladı. Oğlu kalbinin atışını duysun istiyordu. Sanki duyarsa babası olduğunu anlardı. Küçük mucizesinin kömür karası saçlarını koklayarak içine çekerken onların ilk sarılmasını izleyen Selin yaşlarla dolu gözlerini sildi. “Benim hastaneye gitmem gerekiyor” dedi. “Artık Çağrı güvenli ellerde olduğuna göre kardeşimin ve babamın yanında olmalıyım. Bu küçük adam sana emanet”

Gökalp gitmek için ar