GÜNÜMÜZ

Hastanede kendine gelen Meltem odadaki pencereye baktı. Gün doğmuştu. Ne kadar zamandır bulunduğu yatakta yattığını bilmiyordu. Karşısındaki koltukta uyuklayan annesi onun ayıldığını görünce “Kızım!” dedi. “Şükür uyanabildin. İyi misin? Doktorunu çağırayım mı?”

“İyiyim ben. Babamı görmek istiyorum”