Sarnıcın buz gibi duvarları üzerime doğru kapanıyor gibiydi. Nefesim boğazımda düğümlendi, gözlerim Güneş'in korkuyla titreyen solgun yüzüne kilitlenip kaldı.

"Babamız..." diye fısıldadım, kelime ağzımda cam kırıkları çiğniyormuşum gibi acı veriyordu. "O gece... o yangından sağ mı çıktı?"

"Sadece sağ çıkmadı abla," dedi Güneş, zayıf elleriyle kollarımı sıkıca tutarak. "Annem telefonda ona 'Efendim' diyordu. Konsey'in kurucusu, o defterin asıl sahibi... O hiç ölmemiş. Ve sen