Sabah ışıkları odanın içine düşerken gözlerimi açtım. Yine gözüme ilk ilişen ahşap tavan olurken sağa sağa döndüm. Bu sefer bakır ibrik ve sandık gözüme ilişti.

Sanki her sabah uyandığımda evimde olacak gibi hissediyordum. Ama olmuyordu. Odaya derin bir nefes bıraktım.

Dün Şehzade Mustafa çıkınca Hekimbaşı Mehmet Çelebi bana bakmak istemiş ama ben iyi olduğumu söyleyip göndermiştim. Behram Ağa ise geri dönmezken sedirde boş boş yattım.