Zamek Królewski'nin o altın varaklı salonlarında Dante Rossi'nin çöküşünü izleyip, kanlı koridorlardan bir kuğu zarafetiyle geçerek otelin en üst katındaki kral dairesine ulaştığımızda, gece artık tamamen bizim karanlığımıza teslim olmuştu.

Ağır, maun kapı arkamızdan tok bir sesle kapandığında ve Alistair o kalın çelik sürgüyü acımasız bir sertlikle çektiğinde, odanın içindeki oksijenin saniyeler içinde alev aldığını hissettim.

Alistair, üzerindeki o kusursuz smokin ceketin