Korunun çıkışına yaklaştığımızda içimdeki huzursuzluk göğsümü sıkıştıran bir ağırlığa dönüştü. Neva'nın telefonu hâlâ kapalıydı. Ne kadar zamandır onu aradığımı bilmiyordum artık.

Zaman, her çalan telefonda uzuyor; her cevapsız çağrıda öfkem korkuya dönüşüyordu.

Gerçekten Neva düşündüğüm gibi bir piyonsa. Tam ona karşı hislerim yumuşamaya başlamışken, gerçekten planlı bir oyun içindeyse, çevirdiği oyunlar bizi bu noktaya getirmişse..