Azat'ın cenazesi, kaza haberinin ulaşmasından iki gün sonra, Mardin'in en eski mezarlığında kaldırıldı. O iki gün, Zaviroğlu konağında zamanın nasıl geçtiğini kimse anlamadı. Gündüzler gecelere, geceler gündüzlere karıştı; ne uyuyabilen oldu ne de doğru dürüst yemek yiyebilen vardı.

Konak, yasın ağır örtüsüyle kaplanmıştı. Her köşede bir fısıltı, her odada bir ağıt, her bakışta bir hüzün vardı. Taş duvarlar bile, içlerinde biriken acıyı dışarı sızdırmak ister gibi nemlenmiş