Hazar'ın arabasında eve dönüş yolculuğu, bıçakla kesilebilecek kadar ağır bir sessizlik içinde geçti. Mira korkudan babasının kucağına sinmiş, küçük elleriyle Yiğit'in gömleğini sıkıca kavramıştı. Zeliş'in elleri ise hâlâ sinirden titriyordu. Göğsü hızla inip kalkıyor, başını cama yaslamış, karanlık Mardin sokaklarını izliyordu.

Eve vardıklarında Hazar kapıyı sertçe kapattı. "Delirdi bu adam! Resmen aklını kaçırdı!" diye söylendi avluya girerken.

Zeliş hiçbir şey söylemeden