ROZERİN

Ertesi akşam beni divanhaneye çağırdılar. Bu eve geldiğimden beri divanhaneye nikâh gününden başka girmemiştim. Kapıdan içeri adım attığımda Mahmut Ağa başköşede oturuyordu. Hatice Hanım yanındaydı. Kenan ile Sevda pencerenin önündeki mindere ilişmişti. Kimse bana oturmamı söylemedi. Kapının eşiğinde ayakta kaldım.

“Telefonun yanında mı?” dedi Hatice Hanım.