Tuğçe gözlerini açtığında ilk olarak odanın beyaz tavanını gördü. Bakışları etrafta gezindi. Yüzündeki oksijen maskesinin nemini hissediyordu. Açılan kapının sesini duydu sonra tanıdık iki yüzü gördü.

‘’Kızım!’’ diyen Pervin Hanım ağlayarak yaklaştı. Kızına sarılacakken kendini son anda tutup geri çekildi. ‘’Çok şükür iyisin.’’

‘’Anne, baba.’’ dedi güçlükle Tuğçe. ‘’Ne oldu?’’ Olanları hayal meyal hatırlıyordu. Zihni biraz bulanıktı. Alevler vardı, sıcaktı. Duman nefes alma