Kerem’in gözleri dehşetle açılmışken Derya titremeyen sesiyle konuşur. “Bak bana.” Sesindeki düz çizgi, projektör ışığının kestiği toz zerreleri arasında yol bulur. Işık yanar; Tamer, Kerem’in üstünde patlayıcı kemerini gösterir. Metal tokaların mat parıltısı, kardeşinin soluk tişörtünde kesik kesik lekeler gibi durur; kablolar siyah bantla göğsüne çaprazlanmış, kırmızı bir LED nefes alır gibi düzenli aralıklarla yanıp söner. Yağ ve mazot kokusuna keskin bir elektrik kokusu k