Hemşire kucağıma bebeklerimi bıraktığında, doğumun sızısını bir anlığına unuttum. Oğlum ve kızım... Kokuları, tenlerinin yumuşaklığı dünyadaki her şeyi unutturdu bana. Adar yanıma eğildiğinde nefesimi tuttum. O soğuk adam gitmiş; yerine bebeklerine hayranlıkla bakan, yüzünde daha önce görmediğim yumuşak bir tebessüm olan başka biri gelmişti. Bebeklerini öperken çıkardığı o ses içimi titretti.Doktor Canan etrafımızda dönüp doğumun kolaylığından, bebeklerin vaktinde gelişinden