Gözlerimden akan yaşlar toprağın tozuna karışırken, sesim hıçkırıklarımın arasından güçlükle sıyrıldı. Adar’ı çok iyi tanıyordum; o benim için dünyayı ateşe verirdi ama yine de o kapıdan içeri girmeme razı gelmezdi."Ekledim çaresizce ağam," dedim, nefesim boğazımda düğümlenirken. "Adar hayatta kabul etmez... Asla dönmeme izin vermez. Ne pahasına olursa olsun her şeyi yapar ama benim o Altındağ konağına tekrar girmeme, o acıları yeniden yaşamama müsaade etmez. Onu ikna edemem.