Bölüm 17 / 29
17. Zerda
Efnan' dan
Yüreğim acıyordu. Her bir atışı, içimdeki acıyı daha da derinleştiriyordu. Pişmanlığım her yanımı sarmıştı. Miran, babamın karşısında elimi sımsıkı tutmuştu. O an, aramızdaki her şeyin normal olduğu, sevdanın en saf hâlinde hissettiklerimi düşündüm. Ama o zamanlar staj yaptığım dönemdi; hayatta her şeyin sadece bir anlık olduğunu ve geçmişin artık geri gelmeyeceğini henüz bilmiyordum. Miran beni istemeye gelmişti. Teyzem olacak o kadın ise yüzü asık bir şekilde ka
