Nazlı, Göktuğ’un kollarından ayrıldığında odadaki hiçbir şey eskisi gibi görünmüyordu. Masanın üzerinde duran aile fotoğrafı aynıydı, DNA raporundaki rakamlar değişmemişti, birkaç dakika önce kendisine geçmişini anlatan adam hâlâ karşısında duruyordu; değişen, bütün bunların Nazlı’nın hayatında artık birer bilgi olmaktan çıkmasıydı. Yıllardır ailesiz olduğunu düşünerek yaşamıştı ve insanın ailesizliğe de alışabildiğini, eksikliğin adını koyamadığında onunla birlikte büyüyebil