Teoman'ın son cümlesi dudaklarında ince bir tebessümle asılı kalırken merdivenlerden gelen hafif ayak sesleri mutfağın sessizliğine karıştı. Birkaç saniye önce yalnızca birbirimizin nefesini duyabildiğimiz o dar alan, Ali'nin uykulu adımlarıyla yeniden gündelik hayatın içine döndü. İçimde garip bir rahatlama hissettim. Belki de gerçekten biraz zamana ihtiyacımız vardı. Birbirimize söylediğimiz sözler, aceleyle büyütülmeye çalışılırsa anlamını yitirecek kadar kıymetliydi.

Ali