Bölüm 22 / 31
NABIZ
Başımı salladığımı görünce eli hemen geri çekildi. Dokunuşu öylesine kısa sürmüştü ki, tenimde bıraktığı sıcaklık mı daha gerçekti yoksa az önce yaşananın yalnızca yorgun zihnimin bana oynadığı bir oyun mu olduğuna karar veremedim. Teoman, yüzümde beliren şaşkınlığı fark etmiş olmalıydı. Dudaklarının kenarında beliren mahcup tebessümle bir adım geri çekildi.
"Özür dilerim." dedi alçak bir sesle. "Canının gerçekten acıdığını görünce düşünmeden hareket ettim." Sesindeki samimi
