Telefonu kapattım ama birkaç saniye elimde öylece kaldı. Sonra Kaan'a uzattım.

Kaan'la aynı anda birbirimize baktık. Etraf karanlıktı. Yalnızca telefonun fenerinden yayılan soluk ışık yüzlerimizi aydınlatıyordu. Az ilerimizde yerde yatan ceset ise gecenin sessizliğini daha da ağırlaştırıyordu.

“Ne yapacağız şimdi?” dedi Kaan. Sesi ifadesiz çıkmıştı.