(Zelal)

Nasıl içim rahatlamıştı, anlatamam! Azad’la Lavin’in o kusursuz aşk masalının ardına sakladıkları her şeyi yüzlerine vurmak öyle iyi gelmişti ki… Biri, “O benim tek aşkım, Lavin,” derken diğeri, “Bu evin hanımı benim,” diyerek beni metres yerine koyuyordu. Hâlâ o kirli sözü hatırladıkça öfkeden deliye dönüyordum.

Madem birbirinize bu kadar âşıktınız, ben neden buradaydım? Neden hâlâ beni bu konakta tutuyordunuz?