‘’Günaydın?’’ Feraye öğlen uykusundan uyanan oğlunu beşiğinden yavaşça kaldırdı.

Çınar biraz ağlamaklı annesinin göğsüne elini uzattı. Uykusundan uyandığında annesiyle keyif yapmadan neşesi yerine gelmiyordu.

Feraye sallanır koltuğa oturup oğlunun karnını doyurmaya başladı. Bir yandan da kısa saçlarını okşuyordu. ‘’Birkaç saate ablan da gelmiş olur. Hatırlıyor musun yoksa unuttun mu?’’