Telefon elimde, ekran hâlâ açık, o iki mesaj gözümün içine bakıyordu. "Beni arama. Ben seni bulurum." Üç yıl boyunca bu adamın tek bir kelimesini bekledim. Bir özür. Bir açıklama. Bir "kızım nasıl?" Hiçbiri gelmedi. Ve şimdi geldiğinde, gelen şey bir tehditti. Ama tuhaf olan şuydu: korkuyordum, evet. Ellerim titriyordu, evet. Fakat içimde, korkunun tam altında, üç yıldır ilk kez başka bir şey vardı. Netlik. Artık kiminle savaştığımı biliyordum. Hayalete yumruk atamazsın; ama