Sofra, annemin salonunda, en eski masa örtüsünün üstüne kuruldu. Dolma, cacık, fırından çıkmış ekmek; Cemal Efendi "bahçıvan sofrasından şaşmayalım" demişti ve şaşılmadı. Duru'yu erken yatırdık; kapısını aralık bıraktım, içim öyle istedi.

Halit en son geldi.

Kapıda, bastonuyla, her zamankinden küçük duruyordu. Pahalı paltosunu arabada bırakmıştı; sırtında düz, koyu bir ceket vardı. Bunu bilerek yaptığını anladım: bu sofraya imparator olarak gelmemişti.